Yorgunluk Sözleri

Gökyüzünü kaybetmiş bir kuş gibi üzgün, yorgun ve kırgınım hayata.

Ben yoruldum hayat, gelme üstüme. Diz çöktüm dünyanın namert yüzüne, gözümden gönlümden düşen düşene, bu öksüz başıma gözdağı verme.

Artık herhangi bir hayale kucak açamayacak kadar yorgunum. Düşler bile ağır bir yüke dönüştü.

Ne kadar uyursan uyu geçmez. Çünkü bu beden yorgunluğu değil, kalbin yorgunluğu.

Çocuk değilim artık, büyüdüm. Biraz yorgunum, biraz kırgınım yine de. Yeter artık! Giden yolunu, kalan yerini bilsin sadece. (Sunay Akın)

O kadar yorgunum ki, kalbim müsait bir yerde dursa da dinlensem. Öyle ağır bir yük var içimde.

Bir yaşamaktan vazgeçme hissi kaplarsa içini, bil ki yorgunluk kalbini esir almıştır. Tüm renkler griye döner.

İçim, kendimden yorgun benim. (Birhan Keskin)

İnsan bazen en çok kendinden yorulur. İçindeki sesle mücadele etmekten bitap düşer.

Neden yorgunsun sorusuna cevap aramaktan ve bunu sormasınlar diye gülümsemekten yoruldum. (Cemal Süreya)

Yaşamaktan o kadar çok sıkıldım, o kadar çok yoruldum ki; gönlüm artık huzur istiyor, dinlenmek istiyor.

Kızgınlığım geçer, yorgunluğum geçer; kırgınlığım asla…

Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun. (Abdurrahim Karakoç) Hayat bazen o kadar zorluyor ki, takatimiz tükeniyor.

Gitmeye cesaretsizim, kalmaya yorgun. Tam ortasında kalakalmak en zoru.

İnsanları en çok yoran, şartların ağırlığı değil, anlayışsızlıkların yoğunluğudur.

Ne sen yorgunsun ne de ben yorgun. Kederli bir akşam, içmişiz sarhoşuz. Hepsi bu! (Ahmet Kaya)

Düşüncelerimden, beklentilerimden ve hayal kırıklıklarımdan çok yoruldum.

Yoruldu kadın. Güçlü olmaya çalışmaktan, her gece unutmaya çalışmaktan, her sabah hatırlamaktan yoruldu.

O kadar yorgunum ki, ruhum sanki buz gibi soğumuş, yine de bunu kimseye belli etmeyecek kadar inatçıyım.

Öyle güzel yorgun bir adamdı ki babam. Böyle bir gülüşüyle ve susuşuyla emeği, ekmeği, barışı öğretiverirdi tastamam. (Dinçer Sümer)

O kadar yorgunum ki kalbimle küs gibi, sanki o benim değil de ben onunmuşum.

Birikmiş hayal kırıklıklarından, vazgeçemediğim beklentilerden sıyrılmak istiyorum. Ama ne mümkün!

Boğulmuş gibiyim; ne bir kelime daha konuşabilirim ne de bir adım atabilirim. İçimdeki bu ağırlık her gün daha da büyüyor.

İnsanlar, kendilerini yorgun hissettikleri için kadınlar ise meraktan evlenirler. İkisi de hayal kırıklığına uğrarlar. (Oscar Wilde)

Birisi gelip Nasılsın? diye sorsa, belki de dakikalarca ağlayacağım.

Çok şey yaşadım, çok şeye katlandım. Sonunda anladım ki asıl yorgunluk, insanın içindeki yaralarla yüzleşmesi.

Hayallerim çok güzeldi, ben de onlara kapıldım. Şimdi gerçeğin soğuk duvarlarına çarpa çarpa paramparçayım, bu yüzdendir yorgunluğum.

O kadar çok hayal kurdum ki, hepsinin altında ezildim. Yorgunluğumun tarifi yok.

Şimdi anlıyorum ki en çok kendimden çalmışım. Ruhumun huzurundan, kalbimin neşesinden… Bu kadar ağır yorgunluk birikince çözüm de zorlaşıyor.

Ellerim kalkmıyor duaya, dilim varmıyor söze. Bir yerlere saklanıp ağlamak istiyorum sadece.

Beni en çok yoran hayattı, insanların ayak seslerine aldanıp durdum. (Anonim)